Prostatit — NIH tasnifi va to'rt kategoriyaning klinik belgilari
Prostatit — faqat bakterial infeksiya emas, balki klinik sindromlar majmuasi. Milliy Sog'liqni Saqlash Instituti (NIH) tomonidan qabul qilingan to'rt kategoriyali tasnif har bir turni to'g'ri tashxislash va davolash uchun asos bo'lib xizmat qiladi. Ushbu darsda NIH tasnifi, har bir kategoriyaning belgilari va dastlabki davolash yondashuvi Campbell-Walsh-Wein Urology darsligi (bob 27) asosida yoritiladi.
1 NIH tasnifi — umumiy ko'rinish
Prostatit tasnifining zamonaviy tizimi 1995 va 1998-yillardagi konsensus konferensiyalarida ishlab chiqilib, 1999-yilda NIH (National Institutes of Health) tomonidan nashr etildi. Undan oldingi Drach (1978) tasnifiga asoslangan bo'lsa-da, u klinik amaliyotda yuzaga kelgan muammolarni bartaraf etish maqsadida sezilarli darajada takomillashtirildi.
Bakterial prostatit (I va II kategoriya) barcha prostatit holatlarining faqat 5–10 foizini tashkil etadi. Qolgan 90 foiz — CP/CPPS (III kategoriya), ya'ni infeksiya emas, balki surunkali og'riq sindromi. Bu farqni anglash davolash taktikasini belgilashda hal qiluvchi ahamiyatga ega.
2 Kategoriya I — O'tkir bakterial prostatit (ABP)
O'tkir bakterial prostatit (acute bacterial prostatitis, ABP) — 20–40 yoshlarda va 60 yoshdan keyin ikkinchi cho'qqisi bo'lgan ikki fazali tarqalishga ega. Asosiy yo'l — uretradan ko'tariladigan infeksiya; prostat biopsiyasi, kateter va instrumentatsiya xavf omillari hisoblanadi.