"Prostatit" so'zi bitta kasallik emas — u bir necha butunlay boshqa holatni qamrab oladi: o'tkir bakterial infeksiyadan tortib, prostata bilan umuman bog'liq bo'lmasligi mumkin bo'lgan surunkali tos og'rig'igacha. Aynan shu chalkashlikni yechish uchun NIH tasnifi yaratilgan. Bu yerda asosiy ko'nikma — bemorni to'g'ri toifaga ajratish, chunki har toifa boshqa davolash talab qiladi: biriga antibiotik kerak, boshqasiga esa antibiotik umuman yordam bermaydi. Bu darsda siz NIH tasnifini va har toifani boshqarishni o'rganasiz.
1 NIH tasnifi: to'rt toifa
Prostatitni tushunishning kaliti — NIH (Milliy Sog'liqni Saqlash Institutlari) tasnifi. U prostatitni to'rt toifaga ajratadi, va bu ajratma butun yondashuvning asosi.
Muhim statistika: bakterial prostatit (I va II toifa) barcha prostatit holatlarining faqat 5–10% ini tashkil etadi. Ya'ni prostatitli bemorlarning aksariyati III toifa — surunkali tos og'rig'i sindromiga kiradi. Bu muhim, chunki ko'p shifokorlar prostatitni avtomatik "infeksiya" deb hisoblab, antibiotik yozadi, holbuki ko'pchilik bemorda infeksiya umuman yo'q.
IV toifa (simptomsiz) og'riq shikoyati bo'lmagan bemorlarda topiladi — masalan, prostata saratoni qidiruvidagi biopsiya yoki bepushtlik tekshiruvidagi urug' tahlilida yallig'lanish tasodifan aniqlanadi.
2 Nima uchun tasnif muhim
NIH tasnifi shunchaki akademik emas — u davolashni to'g'ridan-to'g'ri belgilaydi. Har toifa boshqa yondashuv talab qiladi.